Piaskowanie

Piaskowanie to proces technologiczny polegający na czyszczeniu lub kształtowaniu dowolnej powierzchni materiałem ściernym w strumieniu sprężonego powietrza bądź cieczy. Efekt piaskowania jest podobny do szlifowania, jednak czyszczona powierzchnia jest równiejsza i uzyskuje wymaganą szorstkość. Piaskując bez problemu można dotrzeć do trudno dostępnych rogów i zakrzywień. 

Do piaskowania mogą być również użyte inne, dostatecznie rozdrobnione materiały: szlaka pomiedziowa, śrut, szkło, metal, suchy lód, granat (minerał), żużel, a nawet zmielone kawałki skorupy orzechów kokosowych i innych roślin, co pozwala na uzyskanie specyficznego wyglądu obrabianej powierzchni.

W miejscach, gdzie należy unikać dużego zapylenia stosujemy metodę piaskowania w osłonie wodnej – tzw. hydro-piaskowanie. Jego zalety można wykorzystać podczas prac na różnych oczyszczanych powierzchniach. Dzięki temu, że ścierniwo zwilżone jest wodą, uzyskano zauważalną poprawę parametrów obróbki:

Sodowanie, piaskowanie, szkiełkowanie
piaskowanie elewacji z cegły

Hydro-piaskowanie

Zwiększona wydajność pracy

Mokre ziarna ścierne w związku z większą masą zwilżonej cząstki posiadają większą energię kinetyczną (w porównaniu do suchego piasku) przez co intensywność obróbki powierzchni wzrasta.

Ograniczenie pylenia

Woda podczas obróbki w znacznym stopniu ogranicza odbicia drobin ścierniwa oraz urobku przez co pylenie zmniejsza się o 95% w stosunku do piaskowania na sucho.

Zmywanie zanieczyszczeń

Wykorzystanie wody jako składnika strugi powoduje zmywanie zanieczyszczeń w postaci soli, pyłów oraz zatłuszczeń.

Zwiększona trwałość węży i głowic roboczych

Zawarta w strudze woda powoduje zmniejszenie tarcia w wężach i głowicach, co skutkuje wydłużeniem czasu eksploatacji elementów

Hydro-piaskowanie daje możliwość stosowania jako ścierniwa szerokiej gamy materiałów ściernych. Najczęściej stosowanymi ścierniwami są:

  • piasek kwarcowy
  • żużel pomiedziowy
  • garnet

Żużel pomiedziowy (korund)

Główne zalety ścierniwa to niższe zużycie niż w przypadku piasku oraz brak odkładania się na obrabianej powierzchni. Właściwości fizyko-chemiczne polgritu:
– twardość powyżej 6 w skali Mosha;
– gęstość nasypowa 1,7 g/cm3;
– kształt ziaren nieregularny, ostrokrawędziowy;
– zawartość wolnej krzmionki poniżej 1%.

Twardość ścierniwa w skali Mosha

0
Korund - szlaka pomiedziowa
0
Piasek kwarcowy
2. 0
Soda oczyszczona